Ogród

Krótko po utworzeniu klasztoru w 1262 roku greifswaldzcy Franciszkanie założyli pomiędzy biblioteką klasztorną i murem miejskim ogród warzywny. W 1491 r. Katharina Rubenow podarowała im teren dzisiejszego ogrodu muzealnego na ogród owocowy, czyli sad. Ogrody odzwierciedlały religijne, medyczne, estetyczne i magiczne wyobrażenia średniowiecza. Charakterystyczne w nich były krzyżujące się ścieżki z drzewem lub studnią w punkcie ich przecięcia. Podwyższone rabaty magazynowały wodę i ciepło, ułatwiały uprawę, a także przybliżały kwitnące i pachnące rośliny. Rośliny, które miały na siebie pozytywny wpływ, uprawiano na jednej rabacie, np. marchew i cebulę. Ogród klasztorny był również miejscem poszukiwania wewnętrznej równowagi.

Głazy narzutowe są pozostałością po ostatniej epoce lodowcowej przed 115.000-15.000 laty. Wiele z nich ma gładko oszlifowane boki, a nawet równoległe rowki, poświadczające potężną siłę przesuwającego się lodowcowego pancerza. W niewielkim ogrodzie głazów narzutowych po południowej stronie Szarego Klasztoru owi „lodowcowi podróżnicy” zostali podzieleni na grupy, stosownie do skandynawskich miejsc, z których pochodzą. Największy kawał z tej grupy głazów narzutowych spoczywa jednak w sklepieniu muzeum. W jaki sposób się tam dostał?