Pomorski Krakowiak – spotkanie z tańcem i strojem ludowym na Pomorzu

Na zdjęciu widać dużą grupę liczącą około 70 osób, stojących obok siebie na łące. W tle znajdują się dwa tradycyjne domy kryte strzechą. Pomiędzy budynkami wyrasta duże, stare drzewo liściaste o szerokim pniu i gęstej, zielonej koronie. Scena została uchwycona w słoneczny dzień pod bezchmurnym, intensywnie błękitnym niebem. Osoby na zdjęciu noszą różne tradycyjne stroje ludowe. Po lewej stronie stoją głównie kobiety i dziewczęta w ciemnych bluzkach oraz długich, niebiesko-szarych spódnicach w paski. W centralnej części znajduje się grupa w białych fartuchach, czerwonych kamizelkach i białych nakryciach głowy. Po prawej stronie stoją tancerki i tancerze w szczególnie barwnych strojach: kobiety mają białe, szerokie spódnice z czerwonymi zdobieniami oraz czerwone opaski lub ozdoby do włosów. Mężczyźni noszą ciemne spodnie, buty oraz kolorowe kamizelki lub kurtki. Wszyscy stoją blisko siebie w długim szeregu i patrzą głównie w stronę aparatu. Wiele osób się uśmiecha. Różnorodność strojów, kolorów i wieku uczestników – od dzieci po osoby starsze – tworzy wrażenie żywej wspólnoty i wspólnej tradycji kulturowej. Atmosfera zdjęcia jest uroczysta, radosna i pełna dumy. Intensywne kolory strojów wyraźnie kontrastują z soczystą zielenią drzew i jasnym błękitem nieba.
Wesoła grupa tańca folklorystycznego Bergtal (Nova Petrópolis, Brazylia), zespół folklorystyczny Ihna (Erlangen, Niemcy), grupa w strojach tradycyjnych z Mönchgutu oraz Zespół Pieśni i Tańca „Ina“ (Goleniów, Polska) na dziedzińcu muzealnym w Göhren. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt

Raport z projektu: „Folklor w lustrze”

W dniach od 22 do 30 maja 2026 roku na Pomorzu odbyło się spotkanie trzech zespołów folklorystycznych z Polski, Niemiec i Brazylii w ramach projektu „Folklor w lustrze”. Spotkanie nawiązywało do wspólnej trasy koncertowej w Brazylii, którą zrealizował dwa lata temu Folkloreensemble der Ihna Erlangen wraz z Zespołem Pieśni i Tańca Ziemi Goleniowskiej „Ina” z okazji jubileuszu „200 lat niemieckiej imigracji do Brazylii”.

Uczestnicy projektu:
•    Lustige Volkstanzgruppe Bergtal (Nova Petrópolis, Brazylia)
•    Zespół Pieśni i Tańca „Ina” (Goleniów, Polska)
•    Folkloreensemble der Ihna Erlangen (Erlangen, Niemcy)

Szczególnym punktem programu dla wszystkich uczestniczących grup było spotkanie z zespołem Mönchguter Trachtengruppe. Od wielu dziesięcioleci pielęgnuje on tradycje taneczne i stroje ludowe półwyspu Mönchgut. Wielu członków zespołu nosi autentyczne, przekazywane z pokolenia na pokolenie stroje rodzinne lub starannie zrekonstruowane ich kopie. Dla uczestników z Brazylii, Polski i Niemiec spotkanie to stanowiło wyjątkową okazję do poznania żywej tradycji przekazywania dziedzictwa kulturowego. Mönchgut, podobnie jak region pyrzycki z charakterystycznym barwnym strojem, położony na południowy wschód od Szczecina, należy do historycznie najbardziej wyrazistych regionów etnograficznych na Pomorzu.

Grupy folklorystyczne prezentowały się podczas występów publicznych w Erlangen, Szczecinie i Göhren, prowadząc dialog z publicznością oraz lokalnymi partnerami. Uczestniczący występowali w strojach tanecznych opartych na historycznych wzorach, które zostały starannie zaprojektowane przez zespoły, a częściowo nawet wykonane własnoręcznie. W wielu przypadkach poszczególne elementy kostiumów były ręcznie wykonane, naprawiane lub indywidualnie rozwijane, dzięki czemu historyczny przekaz, funkcjonalność w  tańcu oraz indywidualny gust tworzyły spójną całość.

Istotnym elementem łączącym współpracę trójstronną był również pomorski krakowiak. Ten utwór taneczny, którego rozpowszechnienie na Pomorzu wiąże się historycznie z polskimi robotnikami sezonowymi i który został udokumentowany przez Williego Schulza, został wykorzystany przez zespoły podczas wspólnego finału. Dzięki temu stał się centralnym punktem artystycznym spotkania zespołów z trzech krajów.

Uzupełnieniem programu były wycieczki do miejsc związanych z historią i kulturą Pomorza, między innymi do Wolgastu, Heringsdorfu i Eldeny, które pozwoliły pogłębić związek uczestników z regionalną tradycją. Uczestniczący zapoznali się z historycznymi strojami prezentowanymi w Muzeum Miejskim w Wolgaście, Muzeum Pomorza w Greifswaldzie oraz Muzeum Regionalnym w Göhren. W Pommersches Landesmuseum w Greifswaldzie analizowali muzealne prezentacje dawnych tekstyliów, a następnie przygotowywali krótkie materiały wideo do mediów społecznościowych, mające ukazać dziedzictwo regionu oraz jego kontynuację i popularyzację poprzez stroje taneczne wykorzystywane w prezentacji kultury ludowej.

Ewaluacja projektu wykazała, że szczególnie cenne były bezpośrednie spotkania, wspólne przeżycia, a także muzyka i taniec. Wielu uczestniczących wyraziło chęć utrzymania nawiązanych kontaktów w dłuższej perspektywie oraz realizacji kolejnych wspólnych projektów.

Projekt pokazał, w jaki sposób dziedzictwo kulturowe może być żywo przekazywane poprzez międzynarodową współpracę i wymianę doświadczeń. Jednocześnie uwidocznił, że kwestie tożsamości kulturowej i dialogu międzykulturowego pozostają aktualne i stanowią przestrzeń do dalszej refleksji.

„Folklor w lustrze” połączył odniesienia historyczne, praktykę tańca folklorystycznego oraz międzynarodowe spotkanie. W przyszłych projektach warto nadal wzmacniać te elementy, tworząc więcej przestrzeni dla pogłębionych kontaktów, rozwoju umiejętności rękodzielniczych oraz różnorodnych form wymiany doświadczeń.

Silvia Jäger, Zbigniew Łukaszewski, Dorota Makrutzki

Program spotkania został dofinansowany ze środków Federalnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Federalnej Niemiec w ramach projektu Referentki ds. Kultury Pomorza i Wschodniej Brandenburgii.

Na piaszczystej plaży nad morzem stoi jedenaście osób ubranych w tradycyjne stroje ludowe. Grupę tworzą kobiety i mężczyźni ustawieni w półkolu, zwróceni twarzami do aparatu. Kobiety mają na sobie długie, ciemne suknie lub spódnice z kolorowymi fartuchami i turkusowymi akcentami, a na głowach czepce. Mężczyźni ubrani są w ciemne kurtki, białe szerokie spodnie i charakterystyczne czapki. W tle rozciąga się spokojne morze, błękitne niebo bez chmur oraz zalesiony klif po prawej stronie.
Mönchguter Trachtengruppe w strojach ludowych na plaży w Göhren. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt
Na zdjęciu widać trzy młode kobiety w odświętnych strojach ludowych z regionu Krakowa, które wspólnie śpiewają do mikrofonu. Fotografia została wykonana z niskiej perspektywy, dzięki czemu śpiewaczki wyraźnie odcinają się na tle rozległego, intensywnie błękitnego nieba. Kobiety mają na sobie białe, szerokie bluzki oraz kolorowe spódnice z białymi, haftowanymi fartuchami. Na szyjach noszą kilka rzędów czerwonych korali. Ich włosy zdobią barwne wianki z kwiatów, do których przymocowane są kolorowe wstążki. Usta mają pomalowane na czerwono, a otwarte w czasie śpiewu pokazują, że wykonują pieśń. Wszystkie trzy stoją z rękami skrzyżowanymi przed sobą, zachowując wyprostowaną i skupioną postawę. Przed nimi znajduje się czarny mikrofon na statywie. W lewym dolnym rogu zdjęcia widoczne są jaskrawożółte bratki, które stanowią barwny akcent na pierwszym planie.
Trzy młode śpiewaczki w barwnych strojach ludowych z regionu Krakowa wykonują tradycyjne pieśni w promieniach letniego słońca. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt
Na zdjęciu widać kilka par tanecznych w tradycyjnych strojach ludowych podczas występu na scenie plenerowej. Scena jest pełna ruchu: tancerki wirują w tańcu, a ich długie spódnice szeroko rozkładają się na boki. Na pierwszym planie szczególnie wyraźnie widoczne są dwie pary. Kobiety mają na sobie ciemne, sięgające kostek suknie z niebieskimi lamówkami przy dole, pasiaste fartuchy oraz ozdobne czepce. Podczas obrotów spod spódnic wyłaniają się białe halki i jaskrawoczerwone pończochy. Mężczyźni ubrani są w ciemne marynarki, szerokie białe spodnie, czarne buty oraz ciemne czapki. Pary taneczne trzymają się za ramiona lub barki i poruszają się z wyraźną radością. Kilku tancerzy uśmiecha się. Szeroko wirujące spódnice oraz postawa uczestników nadają scenie dynamikę i lekkość. W tle wznosi się łukowata ściana muszli koncertowej. Obok niej znajduje się przypominająca pawilon wieża ze spiczastym dachem. Nad sceną rozciąga się bezchmurne, jasnoniebieskie letnie niebo. Na skraju sceny czekają pozostali członkowie zespołu tanecznego, przygotowując się do swojego występu.
Wesoła grupa tańca folklorystycznego Bergtal w strojach ludowych z Mönchgutu podczas pełnego energii występu na scenie plenerowej w Göhren. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt
Kilka tancerek energicznie wiruje swoimi szerokimi czarnymi spódnicami, a tancerze klaszczą. W tle widać plażę i błękitne niebo.
Tancerki i tancerze zespołu folklorystycznego Ihna Erlangen na scenie plenerowej. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt
Sześć młodych kobiet i siedmiu młodych mężczyzn prezentuje swoje kolorowe stroje ludowe na plaży.
Zespół Pieśni i Tańca „Ina” (Goleniów, Polska) na tle naturalnego krajobrazu półwyspu Mönchgut, w strojach tanecznych charakterystycznych dla regionu Krakowa. Zdjęcie: Jörn Kleinhardt